1997
W państwie pruskim 1837 – 1922
Warunki górniczo-geologiczne
Kopalnia „Mysłowice” usytuowana jest na południowym skłonie siodła głównego. Występujące na jej obszarze utwory karbońskie zapadają z kierunku południowym średnio pod kątem 5-70, zmniejszając swój upad w kierunku południowym w miarę zbliżania się do niecki głównej. Karbon górny jako formacja produktywna występuje również na obszarze górniczym kopalni. Złoże kopalni jedynie w północno-wschodniej części jest silnie nachylone a upad pokładów dochodzi tam do 250. W kierunku południowym nachylenie pokładów od wychodni w części północnej obszaru górniczego sięga do głębokości 750 m w jego części południowej. Złoże przecięte jest licznymi uskokami, z których największe o kierunku południkowym to uskok Wanda (zrzut około 25 m), uskok Mysłowicki (zrzut ok. 120 m) i uskok Skośny (zrzut ok. 70 m).
Uskoki te wywarły zasadniczy wpływ na strukturę przestrzenną sieci wyrobisk udostępniających kopalni. Karbon produktywny reprezentują warstwy węglowe łękowe (pokłady grupy 300 i 400), siodłowe (pokłady 501 i 510) i brzeźne (pokłady 610 i 620).
Najwcześniej rozpoczęto eksploatację w pokładach grupy orzeskiej. W okresie XIX stulecia eksploatowano następujące pokłady tej grupy:
- w latach 1824-1836 pokład 334 (Simonswunsch),
- w latach 1841-1871 pokład 344/2 (Thugut),
- w latach 1826-1836 pokład 347 (Agata),
- w latach 1829-1851 pokład 349/1 (Charlotta).
Ponadto eksploatowano parę pokładów niezidentyfikowanych, jak na przykład pokład „Adam” (35=?) oraz pokłady 351 i 352.
Warstwy rudzkie eksploatowano przez cały czas istnienia kopalni aż do czasów współczesnych, przy czym pokład 404 (Gawron) w 1842 roku eksploatowała kopalnia „Danzig” na głębokości 5-20 metrów. Z tej grupy eksploatowano także pokłady 402, 405 (Maurycy) i 407 (Edwin) oraz pokład 418.
Zasadnicze złoże węgla bilansowego kopalni „Mysłowice” stanowią pokłady warstwy siodłowej 501 (Górny) miąższości 2-8 m i 510 (Dolny) grubości 9-10 m, które łączą się we wschodniej i południowo-wschodniej części obszaru górniczego. Pokład 510 eksploatowano w latach 1883-1978 a następnie w latach 1991-1993. Natomiast pokład 510 eksploatowany jest nieustannie od chwili udostępnienia w 1883 roku na poziomie 135 m do chwili obecnej.
Warstwy porębskie najgłębiej zalegające (grupa 600) reprezentują dwa pokłady bilansowe 610-620. Pokład 610 eksploatowano w latach 1951-1960, zaś pokład 620 w latach 1933-1961 z dużymi przerwami. W latach 1980-tych pokład 620 ponownie udostępniono oraz przewiduje się jego eksploatację w 1997 roku.
Do roku 1996 wydobyto ze złoża kopalni „Mysłowice” około 120 mln ton węgla. Jak wynika ze stanu zasobów przy wielkości wydobycia 2 mln ton rocznie przewiduje się prowadzenie eksploatacji do około 2010 roku.
Ze względu na występujące w podziemiach kopalni zagrożenia gazowe, pożarowe, wybuchu pyłu węglowego i tąpań prowadzenie eksploatacji napotykało zawsze na olbrzymie trudności. Przeto wymaga ono stałej czujności ze strony kierownictwa kopalni i górników.
Obszar górniczy kopalni „Mysłowice” od chwili jej powstania systematycznie się powiększał. W 1837 roku wynosił on 0,77 m2 (kopalnia Danzig), by po połączeniu w 1966 roku z kopalnią „Neu Danzig” uzyskać powierzchnię nadania około 1,6 km2. W 1885 roku po włączeniu do kopalni „Mysłowice” nadania kopalni „Pogrell” obszar górniczy zwiększył się do 3,3 km2. Do 1914 roku przyłączono do obszaru górniczego kopalni nadania wspomnianych już kilku mniejszych kopalń jak „Feldmaeschall”, „Feldseegen”, „Sonnerstrahl”, „Benedkit” i „Gutte Amalie”. W rezultacie przeprowadzonych konsolidacji obszar górniczy kopalni „Mysłowice” wzrósł do 8083,7 tys. m2. W 1922 roku przyłączono obszar górniczy „Neu Myslowitz”. Po przyłączeniu obszaru nieczynnych kopalń „Karol” i „Nowa Przemsza” powierzchnia obszaru górniczego wzrosła do 33,38 km2. W latach II wojny światowej osiągnął on powierzchnię 43,5 km2. W latach 1946 i 1949 część obszaru udostępniono kopalni „Niwka-Modrzejów” i kopalni „Siemianowice”. Decyzją Ministerstwa Górnictwa i Energetyki z 10 stycznia 1958 roku ustalono obszar górniczy kopalni „Mysłowice” na 11.673.738 m2.
Kopalnia „Mysłowice” graniczy od zachodu z kopalnią „Wieczorek”, od północy z obszarem górniczym Szopienic i Sosnowca, od wschodu z obszarem górniczym „Niwka-Modrzejów, a od południa z obszarem górniczym „Wesoła” i „Staszic”.
160 lat Kopalni Węgla Kamiennego „Mysłowice” 1837-1997
Redakcja – Alfred Sulik,
Redakcja techniczna – Roman Uzdowski
Autorzy tekstów: Stefan Gołas – słowo wstępne, Eugeniusz Sakwerda – problematyka techniczna, Alfred Sulik – początki kopalni, zmiany organizacyjno-własnościowe, wydobycie i zbyt, załoga, organizacje związków zawodowych, streszczenie, dokumentacja archiwalna.
Wydawca „Redakcja Życia Mysłowic” Dwutygodnik Miejski, Mysłowice