2009
Historia Centralnego Muzeum Pożarnictwa (cz. 5)
Stan pomieszczeń wystawienniczych na terenie pierwszej siedziby pozostawiał wiele do życzenia. Negatywny wpływ na zabudowania wywierała depresja powstała na skutek obniżania się terenu, pod którym kopalnia „Niwka-Modrzejów" prowadziła wydobycie węgla.
Po obfitych opadach deszczu dochodziło do zalewania hal ekspozycyjnych i w konsekwencji do niszczenia muzealiów. Nowym zadaniem, jakie postawiło przed sobą Towarzystwo Przyjaciół Muzeum była budowa nowoczesnej siedziby. Powstał pierwszy projekt. Hale miały być przykryte spadzistym dachem z zadaszonym wejściem głównym wspartym na kolumnach.
Pokaz sprzętu strażackiego na rynku w Mysłowicach, wrzesień 1982 r.
Rozwój Muzeum Pożarnictwa potwierdziło otwarcie we wrześniu 1982 r. działu miejskiego umieszczonego w budynku przewiązki nad ul. Powstańców. Dział miejski powstał z inicjatywy członków Towarzystwa Miłośników Mysłowic przy poparciu władz miasta i dyrektora Muzeum Pożarnictwa. Dział był prowadzony przez wytypowanych pracowników Muzeum Pożarnictwa.
Do najważniejszych wydawnictw w historii muzeum zalicza się „Muzealny Rocznik Pożarniczy”. Pojawienie się periodyku przyjęto z entuzjazmem w środowisku strażackim. Zgodę na wydawanie własnego czasopisma placówka otrzymała na mocy decyzji Ministra Kultury i Sztuki. Redaktorem naczelnym został Feliks Barbarowicz, sekretarzem Tadeusz Olejnik. Pierwszy numer „Rocznika” wydano w 1990 r.
W kwietniu 1988 r. w stan spoczynku przeszedł pierwszy dyrektor Henryk Chruzik. W uznaniu zasług Chruzika uczestnicy IV zjazdu Towarzystwa Przyjaciół Muzeum Pożarnictwa powierzyli mu pełnienie funkcji honorowe go przewodniczącego. Z dniem 1 sierpnia 1988 r. dyrektorem muzeum został płk poż. Feliks Barbarowicz, do tego czasu główny specjalista Komendy Głównej Straży Pożarnej. Na zastępcę dyrektora do spraw naukowych mianowano Helenę Witecką.
Feliks Barbarowicz związany był z ruchem Ochotniczych Straży Po żarnych od początku lat 60. XX w. W latach 70. i 80. XX w. pełnił funkcje na stanowiskach kierowniczych w ochotniczych strażach pożarnych w Koszalinie i Słupsku. W 1983 r. przeszedł do pracy w Komendzie Głównej zmieniając tym samym mundur ochotnika na funkcjonariusza. Następca Henryka Chruzika kontynuował prace nad dalszym rozwojem placówki. W czasach kryzysu gospodarczego w Polsce udało mu się zrealizować w 1991 r. przeniesienie placówki do nowych pomieszczeń przy ul. Stadionowej na Słupnej.
Dariusz Falecki
Co Tydzień nr 46, 19-25 listopada 2009 roku
